Gebruiken AI-agents straks crypto?

Tegelijkertijd groeit aan de open kant van de markt de interesse in agent-frameworks en open systemen zoals OpenClaw, dat in korte tijd veel aandacht kreeg als flexibel orkestratiesysteem voor AI-agents. Het moge duidelijk zijn dat we steeds meer bewegen naar een wereld waarin agents vanzelfsprekend worden, hoe ver weg het voor sommige mensen dan nog is op dit moment.

Veel mensen weten inmiddels wel dat AI-modellen en agents aan de slag gaan met teksten en code. Maar wat gebeurt er eigenlijk als deze volledig zelfstandig moet opereren, om bijvoorbeeld je boodschappen te bestellen? Of om zelf gebruik te kunnen maken van externe diensten of systemen? 

En precies daar komt crypto ineens in beeld. Niet omdat elk AI-probleem om een token vraagt, maar omdat traditionele financiële rails slecht aansluiten op software die autonoom transacties uitvoert.

Die gedachte wordt inmiddels ook openlijk uitgesproken door prominente spelers uit de markt. Brian Armstrong stelde recent dat er “very soon” meer AI-agents dan mensen transacties zullen verrichten, en dat die agents geen bankrekening kunnen openen maar wel een cryptowallet kunnen bezitten. 

Die formulering is misschien bewust scherp, maar de onderliggende observatie is moeilijk te negeren. Het bestaande financiële systeem is gebouwd rond menselijke of juridische entiteiten. Agents zijn dat niet. Een wallet is in die zin veel dichter bij de logica van software gebouwd dan een bankrekening ooit zal zijn.

Dat is ook waarom het onderwerp inmiddels verschuift van visie naar infrastructuur. Coinbase lanceerde begin 2026 Agentic Wallets, walletinfrastructuur die expliciet is gebouwd voor AI-agents, met integraties rond x402 en de bredere developer stack. De belofte daarvan is vrij concreet: agents kunnen zelfstandig betalen, verdienen en onchain handelen. Dat klinkt misschien nog niche, maar het raakt een fundamenteel probleem van agentic AI: hoe laat je software veilig en programmeerbaar economische handelingen uitvoeren?

Waarom deze vraag nu relevant is

De belangrijkste reden is simpel: agents krijgen steeds vaker toegang tot tools, workflows en externe systemen. Anthropic beschrijft zelf hoe gebruikers Claude Code in toenemende mate autonomer laten opereren, waarbij meer ervaren gebruikers minder elke stap afzonderlijk beoordelen en vaker met auto-approval werken. Zodra dat gebeurt, wordt een agent niet alleen een interface voor informatie, maar ook een actor binnen digitale processen. En een actor binnen digitale processen loopt al snel tegen transacties aan.

Daarom is de vraag niet alleen of agents technisch meer kunnen, maar ook hoe ze economisch opereren. Een agent die zelfstandig waarde uitwisselt, heeft iets nodig dat:
wereldwijd werkt, programmeerbaar is, niet leunt op menselijke handmatige goedkeuring en ook kleine transacties kan ondersteunen. En dan wordt de blockchain ineens erg interessant.

Waarom crypto logisch past bij agents

• 24/7 beschikbaarheid: blockchains kennen geen openingstijden of nationale grenzen.
• Programmeerbaar geld: betalingen kunnen direct in softwarelogica worden ingebouwd.
• Micropayments: kleine betalingen voor data, API-calls of compute worden realistischer.
• Machine-native toegang: een agent kan met een wallet opereren zonder klassiek bankmodel.
• Composability: betaling, escrow, identity en settlement kunnen in één stack samenkomen.

Dat zijn geen abstracte voordelen. Ze sluiten direct aan op de manier waarop agentic software waarschijnlijk zal functioneren. Veel agents zullen niet één grote aankoop doen, maar een stroom van kleine beslissingen en microtransacties uitvoeren: toegang kopen tot informatie, tijdelijk resources huren, digitale diensten combineren of onderling afrekenen. In zo’n context is programmeerbaar geld niet alleen handig, maar bijna een voorwaarde.

De praktijk begint al vorm te krijgen

Coinbase is hier het duidelijkste voorbeeld van aan de cryptokant. Met Agentic Wallets en de bredere x402-richting positioneert het bedrijf crypto niet primair als beleggingsobject, maar als internet-native betaal- en transactielaag voor software. Dat is een wezenlijk andere insteek dan het oude crypto-verhaal. De focus verschuift van speculatie naar infrastructuur.

Aan de andere kant van het speelveld zien we dat traditionele betaaldienstverleners dezelfde ontwikkeling serieus nemen, maar vanuit een ander perspectief. Mastercard introduceerde in maart Verifiable Intent, samen met Google ontwikkeld als een standaard voor agentic commerce. De kern daarvan is niet betaling op zich, maar bewijs: kan een agent aantoonbaar laten zien dat hij handelt in lijn met de intentie van de gebruiker? Dat punt is cruciaal, want autonomie zonder verifieerbare toestemming zal in veel commerciële toepassingen moeilijk schaalbaar zijn.

Precies daar wordt zichtbaar hoe crypto een rol kan spelen, maar niet automatisch de hele oplossing is. Crypto kan een sterke afwikkelingslaag zijn voor agents. Maar een afwikkelingslaag alleen is niet genoeg. Er is ook een trust layer nodig: identiteit, limieten, autorisatie, auditability en aansprakelijkheid.

Is het dan alleen maar positief?

Wie dit onderwerp te enthousiast framet, mist de echte moeilijkheidsgraad. Het grote obstakel is niet of een agent technisch een wallet kan beheren. Het grote obstakel is of die agent veilig, controleerbaar en (institutioneel) verantwoord kan handelen.

Er zijn ook serieuze uitdagingen

• Veiligheid: agents kunnen worden misleid, gemanipuleerd of buiten hun taakgebied gestuurd.
• Aansprakelijkheid: het blijft lastig vast te stellen wie verantwoordelijk is bij fouten.
• Compliance: KYC, sanctieregimes en toegangsrechten sluiten niet vanzelf aan op autonome software.
• Governance: gebruikersintentie en toegestane handelingsruimte moeten controleerbaar blijven.
• Operationele controle: meer autonomie vraagt juist om sterkere guardrails en monitoring.

Die risico’s zijn niet hypothetisch. WIRED berichtte recent over onderzoek waarin OpenClaw-agents vatbaar bleken voor manipulatie en zelfs tot zelf-saboterend gedrag konden worden gebracht. Anthropic benadrukt tegelijkertijd in zijn eigen documentatie rond Claude Code Auto Mode juist hoe belangrijk het is om permissies, classifiers en veiligheidsgrenzen goed in te richten. Dat zegt eigenlijk alles: de markt beweegt richting meer autonomie, maar de veiligheidsvraag groeit minstens zo snel mee.

Voor institutionele of professionele toepassingen ligt daar dus ook de echte scheidslijn. Niet elke agent heeft morgen een wallet nodig. Niet elke workflow vraagt om onchain settlement. Maar in omgevingen waar software zelfstandig taken afhandelt, kleine transacties doet en diensten combineert, heeft crypto een duidelijke functionele voorsprong op traditionele rails. Mits het wordt ingebed in een degelijke laag van beleid, beveiliging en controle.

Conclusie

De betere vraag is misschien niet langer óf AI-agents straks crypto gebruiken, maar waarvoor en onder welke voorwaarden. De kans is groot dat crypto voor een deel van die agent-economie de meest logische transactielaag wordt: programmeerbaar, wereldwijd, continu beschikbaar en gebouwd voor digitale interactie. Maar dat maakt het nog geen complete oplossing. 

Zonder duidelijke autorisatie, governance en veiligheid blijft autonome commerce te kwetsbaar voor echte schaal. De meest kansrijke ontwikkeling is daarom niet een wereld waarin agents zomaar allemaal onchain gaan, maar een wereld waarin crypto uitgroeit tot de economische laag onder agentic software: zorgvuldig begrensd, verifieerbaar en ingebed in volwassen infrastructuur.